Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

De bedoeling van deze blog is dat Ibissers op deze plaats hun wandelervaringen kunnen delen.

Wandeling Van 't Jongste naar 't Oudste Manneken-Pis 50,5 km 31/03/2018

WandeltochtenPosted by Kris Andries 02 Apr, 2018 09:50

Ik had mij voorgenomen dit jaar nog eens een sportieve prestatie af te leveren. Een maand of twee terug vond ik dan een tocht van 50 km georganiseerd door de Padstappers Geraardsbergen. Het betreft een tocht in lijn van het manneke pis Brussel naar het manneke pis van Geraardsbergen. Dat laatste zou ouder zijn dan het eerste. Deze tocht vindt maar om de vijf jaar plaats, dus het was een uitgelezen moment om hieraan deel te nemen.

Zaterdag 31 maart was het dan zover. De wekker ging al om vijf uur, want ik ging met de trein. Ik kreeg het gezelschap van mede-Ibisser Klaas Van De Ven. De trein van 6u14 in Kapelle-op-den-Bos richting Kortrijk, afstappen in Dendermonde. Vervolgens de trein naar Brussel-Noord, daar overstappen naar Brussel-Centraal alwaar de tocht van start ging aan het Europakruispunt vlakbij. Daar stond een tent ons op te wachten waar we ons konden inschrijven. Er was ook bagagevervoer voorzien.

Uiteindelijk konden we om 7u21 precies onze tocht aanvatten. Na enkele honderden meters kwamen we reeds aan het eerste manneke pis toe, dat van Brussel iets voorbij de Grote Markt. Daar waren we al wat onder de indruk van de statige gebouwen waardoor we enkele meters verkeerd liepen. Via het station Brussel-Zuid ging het dan vervolgens langs de vroegmarkt in de Marollen die volop aan de gang was naar de eerste rustpost onder een brug in Anderlecht. Het betrof het Pedepark na 8,1 km. Daar waren we getuige van een uniek schouwspel. Een dakloze man van Afrikaanse afkomst die onder invloed leek van alcohol en of andere drugs viel de groep wandelaars die aanschoven voor de eerste drank en voedsel bedeling lastig. Hij wou waarschijnlijk ook iets om te eten of te drinken? De organisatie had dan de politie gebeld omdat hij niet wilde weggaan. De politie arriveerde uiteindelijk met vier man en werkte de man hardhandig en met veel machtsvertoon tegen de grond. Ze gingen er werkelijk op liggen zoals je dat weleens in de film ziet. Misschien hadden ze dat toch met iets minder geweld kunnen oplossen?

Op de rustpost aldaar te Anderlecht waren er geen toiletten dus zochten we ons een struik om onze kleine boodschap tegen te doen. De politie was toch net weg. We kregen als versnapering een halve banaan en een appelkoek. Water en jenever stonden ons als drank ter beschikking. Tijdens een lange tocht drink ik echter uit voorzorg geen alcohol, want ik ben niet zo geoefend als lange afstandswandelaar dat ik hiertegen bestand ben.

Een beetje verder zagen we in de verte op onze rechterkant een staketmolen. Deze is mij toevallig bekend omdat ik daar ooit eens op bezoek geweest ben een 15 jaar geleden. Een toenmalige collega van mij had mij uitgenodigd om de genaamde Luizenmolen te bezoeken. Zijn nogal vreemde hobby was molenaartje spelen.

Na 16,6 km kwamen we toe op de tweede en eerste echte rustpost. Daar konden we ons even neervlijen op een stoel. En we kwamen toch niet Patrick Kloek tegen zeker? Mij bekend omdat ik vroeger weleens een wandeltocht liep toen mijn knieën nog niet versleten waren. Hij is een bekend ultraloper. Enkele weken terug was hij de eerste 50 plusser op de 100 km loop te Hamme onder bar koude omstandigheden bij een gevoelstemperatuur van min tien graden! Met andere woorden het is een beest. Hij nam een foto van mij en mijn wandelkompaan Klaas en ging weer verder zijn weg.

De tweede rustpost Levensrust genaamd te Lennik, was een sporthal en we kregen een koetjesreep en een grote suikerwafel.

Op 25,2 km arriveerden we aan de Lombeekzaal te Roosdaal. Daar kregen we een grote koude pastabeker die ik niet volledig binnenkreeg. Hier kregen we onze rugzak ter beschikking om eventueel van kledij of schoenen te wisselen.

Net als bij de eerste rustpost moesten we hier een kwartier tot twintig minuten aanschuiven voor de bedeling. Hierdoor kwamen we bijna in de laatste bus – zoals men dat zegt – deelnemers terecht. Het tempo moest dus omhoog en ik nam als snelste stapper van de twee het heft in handen om Klaas naar een hogere snelheid te voeren. Ik bracht ons terug naar een groep die iets vroeger dan

ons van het zaaltje vertrokken was. Daar haakten we ons wagonnetje weer aan.

Na 32,5 km kwamen we toe aan zaal De Kasseiheide te Lieferinge Ninove. Daar werkte ik een boterham met gehakt naar binnen. Het partje sinaasappel liet ik aan mij voorbijgaan. We besloten nu niet meer te rusten, want we moesten op schema blijven om voor de eindtijd van 19u aan te komen in Geraardsbergen.

Na 38,4 km arriveerden we in het Buurthuis Beukenboom te Nieuwenhove Geraardsbergen. De boterham met platte kaas en radijzen kon ons wel smaken. Onderweg kwamen we twee wandelaars tegen met elk een soort bulldog hond. Duvel en Stella genaamd. We vroegen ons af of zij ook de 50 km tocht aan het stappen waren. Hun baasjes vertelden ons evenwel dat ze hun honden hadden laten afleveren aan de rustpost om de laatste 12 km af te werken.

Aan de laatste rustpost op 44,8 km aan De Helix te Grimminge Geraardsbergen konden we ons buiten op een terras neervlijen. Met een rijsttaartje en een stuk ananas konden we weer even aansterken. Ik nuttigde mijn eerste alcoholconsumptie. Voorzichtigheidshalve beperkte ik mij tot 1 pintje. We mochten ook niet te overmoedig worden met de eindstreep in zicht. En het laatste loodje bleek echt wel zwaar te worden. Toch wat het weer betrof. Op 6 km van het einde begon het ineens pijpenstelen te regenen. Omdat ik licht gekleed was en het koud begon te krijgen liet ik mijn kompaan Klaas achter om aan een hogere snelheid richting eindstreep te wandelen. Mijn Regatta paraplu die ik enkele weken terug in Herne had gekocht bleek dus toch nog van nut te zijn. Echter door het feit van de harde regen was het zicht nogal beperkt en liep ik samen met vele wandelaars een afslag mis. Gelukkig waren er mensen van de streek die ons snel weer op het juiste pad hielpen.

Na de regen viel er een prachtige regenboog te bewonderen. De felste die ik al ooit heb gezien, echt volle kleuren. Vervolgens tegen een goed tempo richting centrum Geraardsbergen waar de voorbereiding voor de Ronde van Vlaanderen goed zichtbaar was. Het manneke pis van Geraardsbergen kwam ik dan nog eerst tegen alvorens de laatste straat voor de finish in te gaan. Die straat liep een redelijk groot stuk stevig bergop. Maar het ging nog vlot. Ik kwam dan alleen toe aan het Koetshuis in het Abdijpark te Geraardsbergen om 18u43 dus nog binnen de tijd.

Daar kregen we dan als beloning nog een Tongerlo te drinken. Ik wachtte nog even op Klaas die net voor 19u nog binnenliep. Samen nuttigden we dan nog een spaghetti bolognaise en ik dronk nog een extra Tongerlo.

Beiden zeer moe maar voldaan was onze lijdensweg echter nog niet teneinde, want we moesten nog te voet naar het station van Geraardsbergen. Over onze lastige pendelweg naar huis ga ik niet verder uitweiden. Conclusie : een zeer mooie wandeltocht doorheen het Pajottenland en de Vlaamse Ardennen die zeker voor herhaling vatbaar is. Vele mooie vergezichten, maar ook zware modderige paden. Bij momenten was het schaatsen om recht te blijven. We zijn weer een ervaring en prestatie rijker. Na een 50 km tocht te hebben volbracht komt steeds weder de vraag of ik aan een 100 km tocht zal deelnemen. Maar het antwoord op die vraag is nog steeds neen. Ik geef er nog steeds de voorkeur aan een wandeling overdag af te werken zodat je ondertussen van de landschappen kan genieten. Een 60 km tocht zie ik dus wel goed zitten. Maar 100 km krijg je niet afgewerkt tijdens het daglicht. En het is natuurlijk ook een stuk langer en lastiger om te verteren voor het lichaam.






Kriek- en Mattentochten te Herne 11/03/2018

WandeltochtenPosted by Kris Andries 14 Mar, 2018 19:46
16,39 km wandelplezier samen met Marleentje en de secretaris Hendrik Van Reck. Busreis van onze wandelclub Ibis Puurs.

Met de busreizen is het steeds vroeg dag. De wekker om half 7 en hup de deur uit naar het JOC Wijland, alwaar de bus ons reeds staat op te wachten. Het regent en Frank De Boosere heeft een dag volg regen voorspeld.
Eens we aankomen in Herne kopen we dan ook meteen een paraplu bij de stand van Regatta. Onderweg wordt het ons echter duidelijk dat het blijkbaar droog zal blijven. Maar niet getreurd, we hadden een deftige paraplu nodig. Dus deze is dan meteen ook aangeschaft.
Blijkbaar hadden enkele wandelclubs uit onze omgeving Herne ook aangestipt als busreis. Zo waren Kadee Bornem en Tornado Boortmeerbook ook van de partij.

De eerste lus van 5,2 km bracht ons richting Kokejane. Kokejane is een gehucht gelegen op de taalgrens en behoort deels tot Vlaanderen en deels tot Wallonië, respectievelijk de gemeente Herne en de gemeente Edingen. In het Frans wordt het gehucht Coquiane genoemd. Even van wikipedia als bron genomen. smiley
Om bij de eerste rustpost te geraken krijgen we nog een serieuze uitdaging te verwerken. Een stijl stuk bergop en bovendien zeer modderig. De snelheid gaat hier serieus naar omlaag. Maar we stapten al zeer op het gemak.

De tweede lus van 4,4 km brengt ons langs het prachtige kasteelpark Ter Rijst. Hier heb ik vele foto's van genomen echt de moeite waard. Hier vind je de link van de website van Natuur en Bos voor meer informatie:
https://www.natuurenbos.be/parkterrijst
Op het einde van lus 2 gaat het mis. Hendrik volgt de voorzitter - als ik mij niet vergis - van de wandelclub van Kadee Bornem waarmee hij in een gesprek is verwikkeld. Zij volgen hierdoor de pijlen van de 32 km tocht in plaats van die van de 15 km. Gelukkig ziet mijn vrouw het op tijd en we roepen samen naar het duo die na een minuut roepen op hun passen terugkeren.
De rustpost is opnieuw dezelfde als de eerste, een schooltje zoals dat wel meer het geval is. Enkele mensen zitten buiten van het ondertussen goede warme weer te genieten en we besluiten dan ook ons bij hen aan te sluiten. Na een tijdje is de zon weg en komt er hevige wind waardoor we ons jasje weer moeten aantrekken en we uiteindelijk weer op pad gaan om het warm te krijgen.

De laatste lus richting startzaal is een stuk van 6 km. Onderweg komen we een verkeersbord met het woord IJZEL tegen. Waren we dan echt al zo ver gestapt? smiley
Op een gegeven moment krijgen we een splitsingspijl met de keuze tussen een stuk natuur of een stuk wegparcours. We kiezen als avontuurlijke mensen natuurlijk voor het stuk natuur. Dat stelde nu niet meteen veel voor. Eigenlijk was het gewoon een zeer modderige wei ter beschikking gesteld door een plaatselijke boer. Het was opletten geblazen om geen benen te breken.

Uiteindelijk komen we toe met 16,39 km op de teller volgens Strava. Met foto's te trekken heb ik wel af en toe even wat van het parcours afgeweken. Dus al bij al was de afstand wel correct.
Ik drink mij nog een donker Kartuis biertje smiley http://www.kartuis.be/
en andere wandelaars genieten van het Cesar bier. Genoemd naar de stripfiguur vader van Urbanus. We zitten niet ver van Tollembeek vandaar. Onze kompaan Hendrik was een tijd spoorloos . Bleek dat hij op een verloren gelopen hond zonder chip aan het passen was bij de stand van Regatta. De brave mens.
Moe maar voldaan keren we om 16 u weer met de bus huiswaarts.








Donkmeertocht - 1e tocht Donkmeertrofee 28 januari 2018

WandeltochtenPosted by Kris Andries 02 Feb, 2018 10:49
Omdat mijn vrouw recentelijk geopereerd werd, bevond ik mij nog eens in de mogelijkheid een iets langere afstand af te leggen. Ze kon namelijk niet meewandelen.
Tegen half negen stond ik aan de kerk van Liezele om Hendrik de secretaris op te pikken. We hadden daar afgesproken om deel te nemen aan de tocht te Berlare. Bekend van het Donkmeer waarnaar de naam van de tocht verwijst. De langste afstand van 25 km was ons doel.

Uiteindelijk de 24,3 km afstand vlot afgelegd aan een dikke 5 km per uur. De secretaris heeft mij verrast. De dag erna had hij zelf geen spierpijn zei hij op de bestuursvergadering die toen plaats vond.
Hieronder zie je langs waar we allemaal gepasseerd zijn en waar de stops zich bevonden.
Eerst dus een lus van 6,4 km rondom het Donkmeer zelf. Daarna nog 3 lussen van ongeveer dezelfde afstand. Ideaal dus een dikke duim voor de organisatie.
Voldoende natuur om de talrijk opgekomen wandelaars te bekoren. Met 2799 deelnemers een absoluut succes.
We passeerden ook langs de Eendenkooi Nieuwdonk en langs de Gratiebossen. Het Kasteelpark van Berlare was zeker en vast ook een aanrader.



33e Herfsttochten Ruisbroek

WandeltochtenPosted by Kris Andries 12 Nov, 2017 17:49
Ik had mij nog eens voorgenomen om een lange afstand af te werken. Dus de wekker om 6u26 gezet. Op het gemak mij klaargemaakt en nog een koffietje gedronken. Niets gegeten, want ik wandel beter op een lege maag. Om 7u05 vertrok ik dan te voet naar de startzaal. Ik woon op 3,15 km daar vandaan, dus dat kon er nog wel bij. Voor de gelegenheid nog eens met een hoofdlampje gewandeld voor de zichtbaarheid. Aangezien er regenweer voorspeld werd had ik mijn wandelschoenen aangetrokken. Normaal wandel ik altijd met loopschoenen.

Eens aangekomen bij de startzaal alle formaliteiten rustig afgewerkt en met volle moed en goesting op pad.
De eerste lus van de langste afstand van 25 km ging langs de spoorweg, Kreweg en Hof Ter Zielbeek. Mij zeer goed bekend als ik geen tijd of zin heb om een officiële wandeltocht af te werken kan je mij daar regelmatig tegen het lijf "stappen". smiley
De eerste rustpost is tevens de startzaal, daar zo'n 5 minuten gestopt om een cola naar binnen te werken.

De tweede lus ging via Prayon richting eetcafe en waterskiclub Clothilde langs het water dus. Aan de wachtbekkens (Vlietdijk) op de linkerkant moesten we van het jaagpad af. Daar allerlei wegeltjes en hup richting het centrum van Ruisbroek aan de kerk om de rustpost in het parochielokaal aldaar of is het een refter van de basisschool te bereiken. Deze keer beslist om geen cola naar binnen te werken en enkel af te stempelen. Ik wou niet teveel stilstaan. Onderweg eet ik regelmatig een mueslireep dus energie zou ik zeker niet tekort komen.

De derde lus liep langs de Kerkstraat N149 en dan ergens rechts een straat in (de Beemdstraat als mijn opzoeking correct is). Opnieuw op de Vlietdijk terechtgekomen met zijn mooie paadjes en natuur. Hopla weer richting het parochielokaal of is het nu de refter van de basisschool. Daar nog een cola binnen gegoten en weer weg richting de Kerkstraat N149.

Opnieuw een straatje in aan de rechterkant maar deze keer iets verder (de J. Hauchecornestraat - we beginnen google maps al wat beter te gebruiken smiley). Daar stonden een paar mooie paarden in een wei aan de linkerkant wat dieper in de straat. Op het einde naar links weer richting de startzaal. Maar wat gebeurde er toen na 21 km? Pats! Er ontplofte een blaar onder de dikke teen van mijn rechtervoet. Nog nooit meegemaakt. Volledig open gespat. Nu heb ik wel eens meer last van blaren, vooral als ik snel wandel.

De dag afgeklokt op 30,3 km. De 3,15 km naar de startzaal plus de tocht van 25,1 km plus 2,05 km van startzaal naar een vriend die in de buurt woont en naar auto. De 25,1 heb ik getrackt en afgelegd op 3u32m effectieve wandeltijd of 7,1 km/u.Totale tijd 3u42m. Het ging goed.

En met echte wandelschoenen gewandeld, blijkbaar begint het te wennen. Met dit slijkweer moest ik wel. Loopschoenen lopen letterlijk toch nog vlotter dan had er een hogere snelheid zeker ingezeten.

Allez ik heb nog eens de moeite gedaan om een verslagje te typen. Ik heb er niet teveel over nagedacht dus er kunnen nog schrijffouten en onjuistheden in het verslag zitten. smiley Kandidaten om ook eens te bloggen mogen zich nog steeds melden. Het moeten geen pareltjes van teksten zijn.



Vos Reynaert Achterna Sint-Niklaas 17/09/2017

WandeltochtenPosted by Kris Andries 18 Sep, 2017 19:45
Het was al van onze driedaagse begin augustus geleden dat ik nog eens deelnam aan een officiële wandeltocht van Wandelsport Vlaanderen. Deels omdat ik een maand en 2 dagen duizelig ben geweest en ook omdat er altijd wel een of andere activiteit in het weekend stond ingepland. We twijfelden tussen de wandeling in Wolvertem en Sint-Niklaas, maar uiteindelijk kozen we voor de laatste bestemming. Voornamelijk omdat we al meer in Wolvertem gewandeld hebben en het daar dus veel beter kennen.

De wekker om half acht gezet en hop met de wagen richting Sint-Niklaas. Aan het kruispunt om de steenweg richting Lokeren op te gaan werd ik bijna de pas afgesneden door een autobestuurder die zich verkeerd voorgesorteerd had richting Beveren. Gelukkig ben ik een defensieve bestuurder en had ik een goede afstand gehouden met mijn voorligger. Vol over de witte lijn een zware overtreding. Uiteindelijk bleek die persoon ook deel te nemen aan de wandeltocht. De nummerplaat ging als volgt : 1 GEC ... ; ik ga niet verder in detail treden. Het is tegenwoordig opnieuw populair om mensen figuurlijk aan de schandpaal te nagelen, maar ik ga er mij niet aan bezondigen. De persoon in kwestie - als hij dit moest lezen - zal wel weten dat het over hem gaat.

Uiteindelijk konden we - ik, mijn vrouw Marleen en onze Jack Russell Marieke - onze wandeling van 12,3 km aanvatten rond een uur of negen. Marieke is al 12 jaar en 8 maanden oud dus verder durven we er niet meer mee te wandelen. Dat is een goede keuze gebleken, want het beest had geen al te goede dag.
Onder een stralende zon konden we onze wandeltocht afwerken. Het was enkel fris als de zon even niet van de partij was.
Na 4,3 km kwamen we op de eerste tussenstop een boerderij aan. De hond des huizes een Jack Russell begroette alle bezoekende honden zeer vriendelijk. Duidelijk een hond die veel bezoek gewend is. Een cola en een broodje kaas en weer verder op weg voor het volgende stuk van 6,3 km.

Opnieuw komen we aan bij dezelfde boerderij voor onze tweede en laatste tussenstop van de dag. Deze keer waag ik mij aan een blond biertje Sinpalsken met een alcoholpercentage van 8,5%. En hop wederom een broodje - deze keer met gehakt - naar binnen gespeeld. De hond des huizes wordt deze keer wel heel vriendelijk met onze hond Marieke. Marieke is een teefje en de hond des huizes een reu, het verleidingsspel was al begonnen. Maar we lieten het niet te ver komen.

Het laatste stukje van 1,7 km is niet meer de moeite. Bijna heel de tijd langs de steenweg moeten wandelen tot aan de startzaal. Toch wel een minpunt, maar enkel de 6 en 12 km kenden zo hun einde. Mede clubleden hadden gekozen voor de 14 km en zij vertelden mij dat de gehele wandeling zeer goed meeviel.
Al bij al een vrij mooie wandeling. Veel villa's waren te bewonderen - de ene al mooier dan de andere. Ook 2 kastelen kwamen aan bod. Het Hof van Belsele en nog een ander waarvan de naam mij ontgaat. Het pittoreske centrum van Belsele was ook de moeite. Een mooie fontein, het oud gemeentehuis dat nu dienst doet als bibliotheek, een mooi kerkje en een cafeetje meer moet dat niet zijn.

Eens aangekomen in de startzaal sponsoren we de plaatselijke wandelclub opnieuw. Deze keer nog een blond Sinpalsken en een Hoegaarden achterover gekapt, want het vrouwtje reed met de auto weder huiswaarts. Een stukje vlaai ging ook nog vlot naar binnen. Dit smaakt letterlijk naar meer. Volgend weekend denk ik niet aan een wandeltocht toe te komen. Zondag ben ik van plan te snelwandelen tijdens de Fortloop in Liezele net zoals vorig jaar. Als voormalig loper kan ik het niet laten om af en toe nog eens aan een jogging deel te nemen.

Het weekend afgesloten met 32,8 wandelkilometers. De gezondheid is nog eens getest en ik voel me weer 100%. De dag voor Sint-Niklaas heb ik thuis nog een plaatselijke toer afgelegd van 20,5 km. Dat ging vlot en zonder stop tegen 6,82 km/u zonder de armen echt te gebruiken om snelheid te maken. De landbouwers waren druk aan het werk en daarom moest ik af en toe even stilstaan om tractors door te laten. Allez ik heb nog eens geblogd, hopelijk krijg ik navolging van andere leden van onze club zodat hier meer leven in de brouwerij komt.

20 km door Brussel 28/05/2017

WandeltochtenPosted by Kris Andries 29 May, 2017 20:27
Ik weet dat het hier een wandelblog is, maar ik heb dan ook de 20 km door Brussel "gesnelwandeld". Dus het bericht is hier wel degelijk op zijn plaats. Sportief wandelen zoals dat heet.

20 km door Brussel (20,1 officieel en met zig zaggen en nooit de ideale lijn te volgen zeker 20,5) snel gewandeld in :
2u29m35s of 8.18 km/u. Dus nog een beetje sneller eigenlijk dus. Ik heb mezelf opnieuw verbaasd. Eerste 6 km gesnelwandeld, dan tot kilometer 14 snel gewandeld. Opnieuw 1 km gesnelwandeld en vervolgens van km 15 tot 19,5 snel gewandeld. Laatste 500 meter voor de show nog wat gesnelwandeld. Het zal een zicht geweest zijn voor de toeschouwers, maar onderweg stapten er velen vooral op de Tervuursesteenweg dat is bekend.

Het was warm maar bij elke bevoorrading heb ik veel water gedronken. De knieën doen geen pijn omdat ik niet gelopen heb dus geen schokken. Een blaar van de wandeling van donderdag is wel opnieuw opengegaan en doet ondanks de compeed pleister opnieuw pijn. Het ging al bij al zeer vlot. Spijtig dat ik niet meer echt kan lopen natuurlijk. Maar al wandelend hou ik ook altijd wel nog wat joggers achter mij. Mijn eerste deelname in 2008 had ik al joggend een tijd van 2u17m32s dus weinig verschil. Verbazend. Snelste deelname in 2013 met 1u48m03s.

Daarmee is mijn hoofddoel van dit jaar achter de rug. Vorig jaar had ik de Great Breweries Marathon in Puurs als hoofddoel en uitgewandeld in 6u15m. Ik zal dit jaar nog wel proberen enkele langere afstanden (+ 20 km) te doen. Misschien de wandelmarathon in Brugge op 15 oktober we zien wel.

Aspergetochten Puurs 25/05/2017

WandeltochtenPosted by Kris Andries 26 May, 2017 18:32
Om half zeven uit de veren om niet in de hitte te moeten wandelen. Marleentje en de hond Marieke gingen voor de 10,2 km en ik ging voor de 20,3 km (15,1 + 5,2) als laatste voorbereiding voor de 20 km door Brussel op zondag. Je hebt daar vier uur de tijd voor dus doe ik nog eens mee op kosten van het werk. Het wordt mijn eerste deelname al wandelend door kraakbeenslijtage in vooral de rechterknie. Toen ik nog kon joggen heb ik 4 keer deelgenomen (2008 / 2009 / 2013 / 2014).

Uiteindelijk de 20,6 km afgelegd in 2u50m of 7,27 km/u. Heb niet alle stukken op de wandelapplicatie, maar daar was het 7 km/u voor het stuk dat ik heb geregistreerd. Ik heb hier en daar wel een kort stukje afgesneden misschien en kort oponthoud gehad onderweg en aan rustposten.

Laatste stuk heb ik bewust niet geregistreerd wegens te ambetant met zo'n smartphone in mijn jasje rond te lopen. Dat stuk kon ik meer doorwandelen, bredere paden en minder volk. 5,5 km in 45 minuten of 7,33 km/u. Was eigenlijk een stuk van 5,2 km maar er stond een pijl die niet duidelijk was. Iedereen - die ik net had ingehaald - mij gevolgd en een stuk van 300 meter extra aan hun been.

In ieder geval nu recupereren voor zondag de 20 km door Brussel. Hopelijk is het dan geen 30 graden zoals ze voorspellen. Onder de 3 uur zou moeten lukken. Daar is het ook allemaal beton en asfalt wat sneller wandelt dan vandaag.



27e Internationale Poldertochten Zandvliet 23/04/2017

WandeltochtenPosted by Kris Andries 23 Apr, 2017 19:50
Om half 7 liep de wekker af. Fris en monter maakte ik mij klaar om tegen 8 uur aan het JOC Wyland te verschijnen. 25 minuten te vroeg kwamen we aan om met de busreis van Ibis naar Zandvliet te vertrekken. De bus stond er al, maar toch nog even wachten in de auto tot Annie er was om het geld te ontvangen.
Marleen ging nog wat met haar fototoestel oefenen dus had ik de mogelijkheid om met Hendrik Van Reck de lange afstand van 25,2 km aan te vatten. Na een busrit van een kleine 45 minuten kwamen we toe in Zandvliet.

De start vond plaats in een vrij kleine chalet, dus dat nodigde al niet uit om te vroeg hier weer te keren. Een extra motivatie om voor de langste afstand te kiezen. De eerste lus van 8,3 km vertrok via de Ruige Heide. Mooie natuur, meer specifiek duinen en naaldbomen waren alomtegenwoordig. Vervolgens richting de Brabantse Wal en het Moretus Bos.
Na meer dan een uur natuur, kwamen we toe aan onze eerste rustpost de kantine van camping De Watertoren. Een zeer grote, mooie en verzorgde kantine. Groter en gezelliger ook dan de startzaal. Hier waren al heel wat Ibissers waar te nemen met verse "dagsoep" en andere "meer hemelse vochten". Ik hield me in met een groene Jupiler en een broodje met préparé. Tijdens langere wandelingen onthoud ik mij liever van alcohol om niet nog meer af te zien dan nodig.

Na een kwartiertje rust verder op stap voor de volgende lus van 9,7 km. Opnieuw naar de lange kant zonder een rustpost, maar we doen het rustig aan. We passeren langs de Elfurendreef en het Ravenhof. Nadien wandelen we langs een sluisbunker die deel uitmaakte van een antitankgracht. Een paar meter verder hielden we even halt op een bankje om vijf minuten te pauzeren en van de omgeving te genieten.
Een kilometer verder roept Hendrik dat er iets te zien is. Er komt een jonge dame voorbij gejogd met een wiebelende E-cup. Subtiel kijken nu. Wat blijkt? Deze deerne komt uit de Konijnenstraat gelopen. Toeval bestaat niet. We beëindigen lus twee in de startzaal. Twee boterhammen met kop en mosterd en een cola en na een kwartier weer op weg.

De derde lus is er nog een van 7,2 km. We komen nu in Ossendrecht en zien een aspergekwekerij Het Geleg. Nog iets verder passeren we langsheen camping Athena. Mijn frank valt heel snel dat dit de naturistencamping was bekend van het programme Catherine op VTM! Ik roep tegen Hendrik, dat is hier die camping waar ze in hun blote rondlopen. 100% zeker ben ik nog niet, maar na even googelen blijkt het inderdaad die camping te zijn. We zijn niet naar binnen gegaan om mee te volleyballen, daarvoor was het wat te fris.
Niet veel daarna zien we een café De Leeuw Van Vlaanderen. Ik zie dat Marleen gebeld heeft en bel haar terug. Het toeval wil dat zij net daar zit. Wij een paar meter terug gewandeld om ook even iets te drinken. We bestellen een biertje De Kotmadam genaamd. Een blond hoppig biertje (6°) zoals dat tegenwoordig in de mode is. Samen beëindigen we dus de wandeling. Het is nog 2,5 km wandelen tot de startzaal.
Daar komen we toe om 15u30 en drink ik nog een pintje om af te sluiten. Marleen en Hendrik eten een pannenkoek. Traditioneel vertrekt de bus om 16 uur en opnieuw doen we er 45 minuten over om uiteindelijk weer in Liezele toe te komen. Een geslaagde en leuke natuurwandeling met goed maar fris weer.



« PreviousNext »