Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

De bedoeling van deze blog is dat Ibissers op deze plaats hun wandelervaringen kunnen delen.

Boerenkrijgmarsen Bornem 15/07/2018

WandeltochtenPosted by Kris Andries 15 Jul, 2018 13:02
Er werd 30 graden voorspeld in de namiddag, dus opnieuw vroeg uit de veren om kwart voor 7 deze keer. Starten kon al vanaf 7 uur bij wandelclub Kwik Bornem, maar we moeten toch ook nog wat slapen he.
Doel was om een korte wandeling te maken met Marieke onze Jack Russell als het nog fris genoeg was.

Na een korte rit van 20 minuten met de wagen komen we toe op de grote parking die voorzien werd door de club. Een 400 meter stappen tot de startzaal daar gaan we niet over klagen als echte wandelaars. Al hoor je dat soms wel eens in het wandelcircuit. Begrijpen wie kan. Elke extra beweging is mooi meegenomen met mijn zittend beroep. Zitten heet het nieuwe kanker te zijn.
Bij aankomst in de zaal legt Marleen de flyers van onze wandeldriedaagse en van Vlaanderen Wandelt. De promocampagne kan niet vroeg genoeg beginnen. Men vertelle het voort.

Om 9 na 8 vatten we onze tocht dan aan. Het eerste deel is 3,9 km lang. We passeren eerst langs het mooie natuurreservaat De Breeven. Dat wandelen we uit en gaan de rechterkant op de Kluisstraat in. Dan de eerste rechts en we volgen de lange Platte Heegtestraat tot we op onze linkerkant het Fort van Bornem zien. Dat is de enige rustpost van de 6 km tocht.
We laten Marieke een beetje water drinken en iets eten. Zelf drinken we ook iets, maar geen bier op dit vroege uur. Ondanks de redelijk uitgebreide bierkaart. Karakter heet dat. Het fort is zeer bekend bij wielertoeristen om deze reden.

Na een korte maar deugddoende pauze vervolgen we onze weg naar de startzaal. Hier worden we langs de kinderboerderij Barelhoeve gestuurd. Als enige van alle tochten. Ideaal om een crèmeglas te eten, maar ook hiervoor is het nog te vroeg.

Als we aankomen in de startzaal komen we nog een aantal Ibissers tegen waaronder onze voorzitter en zijn echtgenote. We zitten gezellig nog wat bij elkaar en ik drink mij toch een frisse pint. Nu mag het om iets voor 10 uur.
Al heb ik op de rustpost andere wandelaars wel al vroeger aan het zwaardere bier zien zitten. Dus dan ben ik toch nog een brave man.
Ik geef Marieke nog wat stukjes hesp van mijn broodje. Daarna mag ze nog een tijdje op mijn schoot zitten, want ze heeft dat toch weer verdiend.