Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

De bedoeling van deze blog is dat Ibissers op deze plaats hun wandelervaringen kunnen delen.

West-Vlaanderen Wandelt - 23e Kermistocht - Brugse Ommeland Wandeltrofee 19/08/2018

WandeltochtenPosted by Kris Andries 20 Aug, 2018 20:00
Met de bus van Ibis naar Ruiselede.
Na de Evert Larocktocht van woensdag in Kapelle-op-den-Bos - die ik nog eens op snelheid alleen afwerkte 19,5 km aan 7,43 km/u - besloten om nog eens samen met mijn vrouw te wandelen. Uiteindelijk bestond onze groep uit mezelf, mijn vrouw Marleen en mede-clubleden Klaas (die onlangs de 100 km Dodentocht voor de vijfde maal uitstapte), Hendrik (de secretaris), Vera (secretaris van de rekeningen) en haar man Jos (hobbytuinder en geïnteresseerde in de heemkunde).

We kozen voor de 15,1 km afstand. Aangezien het West-Vlaanderen Wandelt betrof en een busreis, besloten we het zeer rustig aan te doen. De organisatie had immers heel wat gratis toegiften voorzien. Onderweg kregen we achtereenvolgens gratis koffie en een carré confitureke (de eerste rustpost reeds na 900 meter in een mooie molen), gratis bier (Keyte tripel van het vat ergens onderweg) en een frisco met chocolade (niet ver meer van de aankomst).

We waren dus nog maar 900 meter op weg of we moesten al direct stoppen in de eerste rustpost. Hostens Molen genaamd. Een zeer mooie molen die je ook kan afhuren voor feestjes. Er staat een bar in, een ijskast en een spoelbak. Interessant weetje voor mensen uit de omgeving als ze een feestje willen geven op een originele locatie. De molen staat in de Kruisewegestraat zonder nummer, je ziet hem wel staan. Dat klinkt precies als een sinterklaasliedje. We genieten van onze gratis koffie en carré confitureke. Iedereen krijgt er 1, maar ik krijg er 2. Waarschijnlijk kregen de medewerkers instructies om extra energie te geven aan mensen van boven de 1 meter 80, want de rest van het gezelschap kreeg er maar één.

Niet veel later wandelen we via een privé-woning door de tuin van het plaatselijke rusthuis. Een oudje staat vanachter het raam enthousiast te wuiven. Ik wuif dan maar beleefd en enthousiast terug. Die mensen hadden nog eens wat te beleven met de massa volk die er die dag passeerde. Zeker een hoogdag voor de ouden van dagen. Hoe zout ge zelf zijn moest ge daar alle dagen zo binnen zitten zonder al te veel entertainment, buiten de obligate partijtjes bingo en schoolkinderen die hun kunstjes komen opvoeren.

De wandeling valt goed mee qua groen en natuur, maar loopt veelal over verharde wegen. Een meevaller is dat de eigenaar van de Historische hoeve Axpoele - langsheen de Aeltervoetweg - de wandeling doorheen zijn landgoed laat plaatsvinden. Een oude man staat buiten langsheen het wandelpad. We spreken hem aan, omdat we er ook vanuit gaan dat hij de eigenaar van het goed is. We vragen het en hij bevestigt ons dit. Wij bedanken hem om zijn domein voor de wandelaars open te stellen. Axpoele is een oude heerlijkheid op het grondgebied van de gemeente Ruiselede (provincie West-Vlaanderen), op de grens met de gemeente Aalter (provincie Oost-Vlaanderen). Dat deelt de brave man ons mee. We zetten na dit intermezzo onze tocht verder doorheen de man van adel zijn prachtige domein.

Vervolgens gaat het via de straten Eendenkooi - waar de tweede rustpost gelegen is in een loods van een bedrijf (na 7,8 km) - en Kattewegel genaamd, doorheen een groen landwegje naar de Oud Leykensstraat richting de rustpost na 11,9 km in de chirolokalen van Ruiselede. Daar drinken we met ons gezelschap een goede Keyte tripel (toch drie heren onder ons). De 2 dames en onze secretaris onthouden zich van dit geestrijke vocht. We vechten nog een robbertje uit met een aantal wespen. Einduitslag wespen 0 , mensen 4. Twee worden verzopen in een flesje agrum en twee worden onder een plastieken tafelvuilbakje in gevangenschap gezet. De afruimer van dienst vraagt of we dit niet aan elke tafel kunnen doen. Hij was dus niet kwaad, maar integendeel ons zeer dankbaar. Het krioelde er dan ook van de wespen. Jos werd zelf gestoken bleek achteraf. Dus dan toch eerder 1 - 4 dan 0 - 4. smiley

Niet veel verder komen we toe aan een zaaltje centrum Polenplein genaamd. Hier is het dat de langverwachte gratis proeverij van het Keyte tripel bier ons te wachten staat. Mijn vrouw drinkt dit niet, aldus krijg ik de kans om 2 degustatieglazen van dit hemelse vocht naar binnen te gieten. Dit zaaltje wordt niet als rustpost gerekend, maar is er wel degelijk nog één extra die niet op het parcoursblad staat. Daar gaan we natuurlijk niet over klagen. Het was een welgekomen verrassing.

Ook daarna slaagt de tocht er nog in om ons te verrassen. We passeren eerst via een geitenmarkt die op zijn einde loopt. Ik koop er een brok harde geitenkaas in een kraampje voor 5 euro. Het frituur Tivoli sluit terwijl net zijn kraam af. Dan is er ook nog een kraampje Teas and Bees genaamd met honingproducten. De geiten in de wei vechten terwijl een robbertje uit en maken bizarre, grappige geluiden. Het is er precies de dag voor na ons gevecht met de wespen.
Niet veel later bereiken we het centrum van Ruiselede - waar er een kermis net gedaan is - met de parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw. Daarna roept Marleen mij terug. Blijkbaar was ik al voorbij de huisartsenpraktijk - gelegen in een chique herenhuis - gewandeld van de familie Geyselbrecht. De naam van de opdrachtgever tot "de kasteelmoord" op Stijn Saelens, dokter André Geyselbrecht staat doodleuk nog steeds bovenaan de lijst. Daaronder de naam van zijn dochter Elisabeth en vervolgens nog 2 andere artsen uit de groepspraktijk. Een vrouw die we er vlakbij tegenkomen zegt dat ze daar nog steeds op controle gaat en dat het een brave mens is. Ondertussen zit die "brave mens" wel in de gevangenis. Hij zit 27 jaar vast dus voorlopig zal ze bij zijn dochter of een van de twee andere dokters moeten gaan.

En nee het is nog niet gedaan! We krijgen nog een verrassing. Een standje met frisco's. Lekker leker jam jam.
Enkele honderden meters later bereiken we weer de startzaal "Sport en Spel".
Door ons zeer gezapige tempo en de vele intermezzo's komen we pas aan tegen 5 voor 3. Veel après heb ik dus niet meer kunnen drinken. Bovendien krijg ik het lokale bier Molenaar niet meer te drinken wegens uitverkocht. Ik drink van miserie dan maar een kriek Lindemans.
Daarna willen we nog een droge worst kopen in een kraam buiten de startzaal, maar we krijgen hetzelfde verhaal als met de frituur. Te laat. Net gesloten.
Gelukkig is het bierstandje van Keyte nog open en koop ik mij een pakket Keyte Tripel en Dubbel om als cadeau te geven aan mijn stiefvader.

Tevreden keren we weer met de bus huiswaarts rond 16u. Marleen en ik genieten nog na van pijnlijke knieën. Onze kraakbeenletsels spelen op. Nu ik 1 dag later dit verslag schrijf heb ik er wel al geen last meer van. Veelvuldig ijs leggen en ontstekingsremmers nemen en ik ben er voorlopig weer van af. Maar we moeten blijven bewegen. Stilzitten is geen optie, zeker niet met mijn zittende beroep. Zitten is het nieuwe kanker zoals men dat zegt. We zullen doorgaan om het met de woorden van Ramses Shaffy te zeggen. Moeilijk gaat ook en gooi daar nog maar een paar clichés bovenop.

Voila mijn verslagje is weer uitgetypt. Waarschijnlijk heb ik nog vele anekdotes vergeten. Maar nu hebben jullie zeker en vast een impressie van de tocht en onze uitstap in Ruiselede.