Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

De bedoeling van deze blog is dat Ibissers op deze plaats hun wandelervaringen kunnen delen.

Vriendschapstocht Tisselt 08/07/2018

WandeltochtenPosted by Kris Andries 08 Jul, 2018 19:49
De wekker om 6u26 gezet zodat we vroeg onze wandeling konden aanvangen. Met het aanhoudende zonnige weer zijn we met onze Jack Russell Marieke sowieso genoodzaakt om de tochten vroeg te starten. Mijn vrouw Marleen en Marieke gingen voor de afstand van 7 km en ik hield het bij de 21 km wegens nog niet volledig hersteld van een aanslepende verkoudheid.

Om 7u45 kon ik dan van start gaan vanuit de voetbalchalet van Tisselt. Tot mijn verbazing liep het vrij vlot. Zowel qua beweging als qua ademhaling. De eerste lus ging van de startzaal in Tisselt richting Blaasveld. De maïsvelden - of onder wandelaars ook vrouwenwc's genaamd - waren duidelijk weer hersteld in hun volle glorie. Tot ver boven mijn 1 meter 88 reikten de maïsplanten uit. Na zo'n 6,5 km kwam ik voor eerste keer toe in de zaal van Het Volkshuis op de Mechelsesteenweg. Daar liet ik een keer afstempelen voor de verzekering en goot ik snel een gewone cola naar binnen voor de suikers.

Hup met die beentjes voor het tweede deel. Dat ging richting de roeivijver van Het Broek, waar enkele honderden meters langs moest gewandeld worden. Vervolgens weer door het Arkenbos richting Het Volkshuis. Dit stuk was natuurlijk enorm aangenaam om in te wandelen. Natuur, dieren en overal schaduw wat zorgde voor een aangename verfrissing. Cola en weer weg.

De derde en laatste lus doorkruiste het vernieuwde park Bel Air te Blaasveld, waar ook het gelijknamige mooie kasteel is gelegen. Ik vermeed echter de nieuw aangelegde Finse piste zoveel mogelijk, omdat ik zo al genoeg vering in mijn schoenen heb zitten. Trop is teveel en teveel is trop. Anders heb je het gevoel dat je op de maan wandelt. En die vervelende houtschors kruipt ook dikwijls in de schoenen. Ik stop nooit tijdens een lus om steentjes of houtschors uit mijn schoenen te halen - dat is tijdverlies - en die koppigheid kan dan weer eens voor blaren zorgen.

Na het park liep het parcours richting het Zeekanaal Brussel-Schelde, waar we heel de tijd moesten langs wandelen. Dat was eigenlijk best wel een saai stuk. En dan kom ik toe na 19,9 km in de startzaal. Terwijl ik dacht 21 km gewandeld te hebben. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik slechts oppervlakkig gekeken heb naar het parcours en niet naar de exacte afstand die er op het papier vermeld stond.

Om toch boven de 20 km uit te komen heb ik dan nog maar de wandeling naar de auto mee geregistreerd via Strava. Ik klok af op 20,4 km in 2u48m, een mooie 7,29 km/u. Zeer blij mee.
Met dit weer was ik genoodzaakt mij onderweg voldoende te hydrateren dus de CamelBak kwam weer goed van pas. Erna deed ik mij tegoed aan 3 glazen gerstenat. En om de maag ook te spijzen, nog een pistolet met kaas, een smoske en een half rijsttaartje naar binnen gewerkt.
Laat niemand mij zeggen dat ik de wandelclubs onvoldoende sponsor.





Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.